چشمگيرى ايفا نمود و به همين خاطر بعد از فتح شهر توسط نادر به‌عنوان بيگلربيگى هرات تعيين گرديد « 1 » و سركردگان قزلباش ساكن در آن نواحى تحت فرمان او قرار گرفتند . « 2 » همه خوانين و سرداران اين ناحيه تن به اين كار دادند ولى دلاور خان تايمنى كه فرمانده قبايل بزرگى از تركمنان بود و چندين بار از دستور نادر سرپيچى كرده بود ؛ از اين كار امتناع نمود . بنابراين پير محمد خان به همراه طهماسب قلى خان جلاير در چندين نوبت با او جنگيدند . « 3 » پير محمد خان هم مانند ديگر خوانين و سركردگان به سال 1148 ه . ق در دشت مغان حاضر شد تا شاهد تاجگذارى نادر افشار باشد . « 4 » بعد از مراسم ، او از منصب بيگلربيگى هرات عزل شد و به همراه اسلمش خان بيگلربيگى سابق تفليس مأمور تنبيه و تأديب سركشان بلوچستان گرديد . « 5 » در اين زمان محبت خان و الياس خان بلوچ در مناطق شرق و جنوب شرق سركشى مىكردند ، اين دو سردار به همراه لشكر با تجهيزات كامل روانه بلوچستان شدند . مؤلف عالم‌آرا كه اين لشكركشى را با تفصيل بيان كرده است آغاز حركت را از شيراز و در سال 1149 ه . ق دانسته است « 6 » و مؤلف جهانگشا از اصفهان و در 1148 ه . ق دانسته است . « 7 » اما روايت جهانگشا درست‌تر به نظر مىآيد زيرا نادر از مسير اصفهان و از كرمان راهى قندهار شد و اين سرداران را به بلوچستان فرستاد . سرداران مذكور از راه جنوب ، راهى بلوچستان شدند و در همان نواحى چندين بار محبت خان را شكست دادند . در ادامه آنها ، قلاع شميل ميناب ، شال و جاقلق را تصرف كردند . در اين

--> ( 1 ) - حديث نادر شاهى / 24 ( 2 ) - محمد كاظم مروى : پيشين 1 / 198 ( 3 ) - همان 1 / 440 ( 4 ) - همان 2 / 448 ( 5 ) - ميرزا مهدى خان استرآبادى : پيشين / 284 ( 6 ) - محمد كاظم مروى : پيشين 2 / 484 ( 7 ) - ميرزا مهدى خان استرآبادى : پيشين / 292